Bellek, geçmiş ile gelecek arasında ilişki kurmaya çalışırken bazı boşlukları doldurur, bazı anıları ise öldürür. Bellek, bir araftır. Bu arafta ya kıyamet beklenecektir ya da insan kendi kıyametini kendi yaratacaktır. Aksi takdirde sonsuza kadar arafta kalmaya mahkumuz.  Belleğin koridorları dar ve karanlıktır, kapıları kapalı, anahtarları kayıptır. Hiçbir şey yerli yerinde değildir.