Hatırlamanın fotoğrafla ilişkisi,  parçalı, tekrarlı, aynalayan, manipülatif ve değişkendir. Geçmişten geleceğe örülen ağlar, zamanın yüzündeki izlere dönüşür. Hikayeler arasındaki bağlar kimi zaman düğümlenip kimi zaman çözülürken belirsiz, tekinsiz bir yüzleşme alanı yaratırlar. Seçilip hikayeye eklenenler veya unutulup göz ardı edilenler. Anılar ve hayallerle birlikte oluşan öyküler, başkalarının sesiyle yeniden şekillenirler. Belleğin zamansız akışında kişisel olan ile toplumsal olan iç içe geçip birbirine karışır. ‘Kendi’ni bulma serüveninde insan, farketmese de daha önceden biçilmiş olanı taşır üzerinde. Görünmez yükün altında savundukları, kendi yolculuğunda çarptığı duvarları örer. ‘Kendi’lik hikayeleri bireysel olduğu kadar toplumsal yüzleşmeyi de gerektirir. Bozyüz’de verili olanı ters yüz ederek yeni olasılıkların, yeni hikayelerin izini sürerken aynı zamanda bir yüzleşme alanı yaratıldı: Fotoğraflarla hikâyeler arasındaki görünmez bağları keşfetmek, yeni hikayeler kurmak ve bugünün yankısına dönüşen geçmişin izlerini yeni bir bakışla tekrar okumak .